Tomasz Adam Merta
Biografia
Tomasz Adam Merta urodził się 7 listopada 1965 roku w Legnicy. Był polskim urzędnikiem państwowym, historykiem myśli politycznej i publicystą, który w latach 2005–2010 pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz generalnego konserwatora zabytków.
Absolwent IV Liceum Ogólnokształcącego im. Hanki Sawickiej w Kielcach. Ukończył studia z zakresu filologii polskiej na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, studiował studia podyplomowe Szkoły Nauk Społecznych przy Instytucie Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk, a na UW pisał doktorat na Wydziale Stosowanych Nauk Społecznych.
W latach 1996–1998 pracował jako asystent w Instytucie Stosowanych Nauk Społecznych UW. Od 1996 do 1999 wchodził w skład zespołu redakcyjnego pisma „Res Publica Nowa”. Do 2002 roku pełnił funkcję redaktora naczelnego „Kwartalnika Konserwatywnego” i był korespondentem „East European Constitutional Review” w latach 1996–1999. Był również członkiem Warszawskiego Klubu Krytyki Politycznej, założonego po wyborach prezydenckich w 1995 roku.
W latach 2000–2001 pełnił funkcję doradcy ministra kultury i dziedzictwa narodowego Kazimierza Michała Ujazdowskiego, a od 2001 do 2002 był dyrektorem Instytutu Dziedzictwa Narodowego. Należał do współautorów programu Prawa i Sprawiedliwości w dziedzinie kultury i zasiadał w radzie „IV Rzeczypospolitej”. W 2005 dołączył do Honorowego Komitetu Poparcia Lecha Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich. Był związany ze środowiskiem Ośrodka Myśli Politycznej w Krakowie oraz ruchem Opus Dei. Współautor i współredaktor książek publicystycznych „W obronie zdrowego rozsądku” (2000) oraz „Pamięć i odpowiedzialność” (2005).
4 listopada 2005 został powołany na stanowiska podsekretarza stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz generalnego konserwatora zabytków, które utrzymał po utworzeniu nowego rządu 16 listopada 2007. Zginął 10 kwietnia 2010 w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku, podczas obchodów 70. rocznicy zbrodni katyńskiej. Pośmiertnie został wyróżniony wysokimi odznaczeniami, a jego postać była upamiętniana w literaturze i instytucjach kultury państwowej. W 2022 roku salę konferencyjną MKiDN w Warszawie nazwano jego imieniem.