Ołena Pidhruszna
Biografia
Ołena Pidhruszna urodziła się 9 stycznia 1987 roku w Legnicy, w szpitalu przeznaczonym dla rodzin żołnierzy radzieckich przebywających w Polsce.
W 2005 roku po raz pierwszy pojawiła się na arenie międzynarodowej, startując na Olimpijskim Festiwalu Młodzieży Europy w Monthey, gdzie wywalczyła brązowy medal w sprincie i w sztafecie. W tym samym roku wystąpiła na mistrzostwach świata juniorów w Kontiolahti, zajmując m.in. 12. miejsce w biegu indywidualnym i 7. w sztafecie; podczas mistrzostw świata juniorów w Presque Isle wywalczyła brąz w biegu indywidualnym.
Po raz pierwszy w zawodach Pucharu Świata wystąpiła 2 marca 2007 roku w Lahti, zajmując 44. miejsce w sprincie. Pierwsze punkty zdobyła 4 grudnia 2008 roku w Östersundzie, zajmując 27. miejsce w biegu indywidualnym. Na podium po raz pierwszy stanęła 1 grudnia 2012 roku w tej samej miejscowości, zajmując drugie miejsce w sprincie, wyprzedzając Torę Berger i Olgę Wiłuchinę. W kolejnych startach jeszcze siedmiokrotnie stawała na podium, odnosząc dwa zwycięstwa: 9 lutego 2013 roku w Novém Měscie i 5 lutego 2016 roku w sprincie. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 2015/2016, zajmując siódme miejsce w klasyfikacji generalnej.
Na mistrzostwach świata w Novém Měscie w 2013 roku zdobyła trzy medale: złoto w sprincie, srebro w sztafecie i brąz w biegu pościgowym. Została jednocześnie pierwszą w historii Ukrainką, która została mistrzynią świata w tej konkurencji. W mistrzostwach świata w Hochfilzen w 2017 roku Ukrainki powtórzyły ten wynik w sztafecie, zajmując drugie miejsce. Ponadto zdobyła brązowy medal w sztafecie na mistrzostwach świata w Östersund w 2019 roku. Na tej samej imprezie była blisko kolejnego medalu, zajmując czwarte miejsce w sprincie. Kolejny brązowy medal w sztafecie zdobyła podczas mistrzostw świata w Pokljuce w 2021 roku.
W 2010 roku wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w Vancouver, gdzie zajęła m.in. 12. miejsce w biegu masowym i 6. w sztafecie. Brała także udział w igrzyskach olimpijskich w Soczi, gdzie wraz z Witą Semerenko, Julią Dżimą i Walentyną Semerenko zwyciężyła w sztafecie – pierwszy w historii Ukrainy medal olimpijski w tej konkurencji. Zajęła także miejsca w innych biegach: 7. w biegu masowym, 8. w biegu indywidualnym, 26. w sprincie i 22. w biegu pościgowym.
26 marca 2014 roku została mianowana wiceministrem sportu w rządzie Arsenija Jaceniuka.