Josef Jadassohn
Biografia
Josef Jadassohn urodził się 10 września 1863 w Legnicy i zmarł 24 marca 1936 w Zurychu. Był niemieckim dermatologiem, profesor Uniwersytetu w Bernie i Uniwersytetu we Wrocławiu. Był synem kupca Meyera Jadassohna i Elise z domu Kohn. Ukończył gimnazjum w Legnicy, studiował medycynę na Uniwersytetach w Getyndze, Wrocławiu, Heidelbergu i Berlinie; tytuł doktora medycyny otrzymał w 1887 roku we Wrocławiu.
Do 1892 roku asystent Alberta Neissera w Szpitalu Wszystkich Świętych we Wrocławiu, następnie od 1896 do 1917 dyrektor uniwersyteckiej kliniki chorób skóry w Bernie i ostatecznie profesor dermatologii na Uniwersytecie we Wrocławiu (od 1917 do 1932).
Dorobek naukowy Jadassohna obejmuje bycie pionierem w alergologii; wykorzystywał techniki immunologiczne w badaniach nad chorobami skóry, wniósł wkład w immunopatologię gruźlicy i grzybic, a z jego nazwiska do dziś określa się znamię łojowe – znamię Jadassohna. Wprowadził testy płatkowe w diagnostyce kontaktowego zapalenia skóry i w 1901 opisał granulosis rubra nasi. W 1927 roku rozpoczął wydawanie 24-tomowego dzieła Handbuch für Haut- und Geschlechtskrankheiten.
Jadassohn pozostawił trwały ślad w dermatologii dzięki licznych pracom i podręcznikom, które ukształtowały standardy badań i diagnostyki chorób skóry.