Johann Ernst Benjamin Bilse
Biografia
Johann Ernst Benjamin Bilse urodził się 17 sierpnia 1816 roku w Legnicy. Był niemieckim dyrygentem i kompozytorem, związanym z Legnicą jako mieszkaniec. Był synem Benjamina Bilse, który prowadził zajazd Zum Schwarzkretscham (Pod Czarną Karczmą) na Przedmieściu Głogowskim w Legnicy; matką była Anna Rozyna z domu Stier. Ojciec zmarł w 1831 roku, pozostawiając żonę z pięciorgiem dzieci. Bilse rozpoczął naukę muzyki w 1830 roku, mając 14 lat, a nauki udzielał mu ówczesny legnicki muzyk miejski Ernst Friedrich Scholz. Pod jego kierunkiem Bilse opanował grę na skrzypcach i pracę w zespole; grał też na harfie, rogu i trąbce.
Dzięki pomocy dwóch zamożnych legniczan udał się na studia do Wiednia, gdzie studiował dyrygenturę i naukę gry na skrzypcach. Uczył go znany wirtuoz pochodzenia węgierskiego Joseph Böhm. W czasie studiów grywał w orkiestrze Johanna Straussa jako pierwszy skrzypek, zarabiając w ten sposób na życie.
Po powrocie do Legnicy, w wieku 26 lat, Bilse ubiegał się o posadę dyrektora miejskiej orkiestry i objął ją 1 października 1842 roku. Rok później, gdy Friedrich Wilhelm Tschirch został powołany na stanowisko organisty i kantora w głównym kościele w Legnicy, Bilse rozpoczął z nim współpracę. W tym okresie skompletował pełną i dobrze wyszkoloną orkiestrę symfoniczną. Ponieważ magistrat miejski początkowo finansował tylko 6 koncertów rocznie, Bilse sam wypłacał honoraria muzykom za pozostałe koncerty, podejmując się również dobrze płatnych kontraktów. Koncertował wszędzie - w Legnicy i okolicy, a także w śląskich i czeskich uzdrowiskach. Gdy w 1844 roku otwarto linię kolejową Wrocław–Berlin, Bilse wykorzystał możliwość szybkiego przemieszczania się z orkiestrą.
Popularność zdobyta zarówno jako kompozytor, jak i dyrygent, dorównała sławie największych mistrzów XIX wieku; Bilse koncertował w całej Europie. W 1882 roku 54 muzyków odszedło z jego zespołu i założyło własną orkiestrę, nazwaną Ehemalige Bilsesche Kapelle, która stała się wkrótce Berliner Philharmoniker. Bilse usiłował odbudować zespół, lecz ostatecznie w 1884 roku wrócił do rodzinnego miasta.
Przez wiele lat wraz z legnicką orkiestrą grywał w Dolinie Szwajcarskiej w Warszawie, w tym także polskie utwory. Był zaprzyjaźniony ze Stanisławem Moniuszką. Komponował utwory na orkiestrę, m.in. tańce.