Grażyna Krzanowska
Biografia
Grażyna Krzanowska (z domu Makowska) urodziła się 1 marca 1952 w Legnicy. Studiowała kompozycję w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej we Wrocławiu u Tadeusza Natansonaw (1971–1976).
W latach 1976–1986 wykładała teorię muzyki w Państwowej Szkole Muzycznej im. Mieczysława Karłowicza w Katowicach, a od 1986 w Państwowej Szkole Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Bielsku-Białej.
Od 1976 mieszka w Czechowicach-Dziedzicach; zainicjowała i prowadzi od 1991 Muzyczne Spotkania Młodych Alkagran (festiwal poświęcony pamięci Andrzeja Krzanowskiego), a w 1993 założyła prywatną Małą Akademię Muzyki.
W twórczości Krzanowskiej przenikają się trzy nurty: folklorystyczny, dydaktyczny i symfoniczno-kameralny; jej język muzyczny bywa określany jako zbliżony do postmodernistów. Czerpie z tradycyjnych technik i klasycznych form, łącząc technikę aleatoryczną i klasterową z tonalnością i kameralnością.
Jej utwory były wykonywane m.in. podczas Warszawskiej Jesieni, Festiwalu Musica Polonica Nova we Wrocławiu oraz Śląskich Dni Muzyki Współczesnej w Katowicach.
Ważniejsze kompozycje obejmują m.in. Portrety na orkiestrę smyczkową (1972), Kwartet smyczkowy nr 1 (1973), Triona dwoje skrzypiec i wiolonczelę (1974), Epithalamium Sigismunde et Barbaraena chór mieszany a cappella (1974), DA-RA, kantata na sopran, alt i orkiestrę symfoniczną (1974–1975), Zaśpiewy, kantata na głosy solowe i orkiestrę (1974–1975) oraz Stabat Mater dla dwóch sopranów, dwóch chórów mieszanych i orkiestry (1975).