Georg Rudolf Böhmer
Biografia
Georg Rudolf Böhmer urodził się 1 października 1723 roku w Legnicy jako syn aptekarza. W 1743 roku został przyjęty na uniwersytet w Lipsku, gdzie studiował botanikę (anatomię roślin) u profesora Ludwiga. 10 września 1746 uzyskał tytuł bakałarza medycyny, a 20 marca 1750 roku licencjat medycyny.
2 sierpnia 1752 po śmierci profesora Abrahama Vatera został powołany na stanowisko profesora uniwersytetu w Wittenberdze.
Pisał o florze okolic Lipska, tkankach roślin, budowie nasion. Napisał pracę o świecie roślin pt. Bibliotheca scriptorum historia naturalis. Dzieło to ukazało się w 5 tomach w latach 1785–1789. Kolejne rozprawy z zakresu anatomii, psychologii oraz botaniki farmaceutycznej powiększyły jego dorobek do około 130 pozycji.
Jako profesor w Wittenberdze kierował katedrą botaniki i anatomii, a od 1782 roku również terapii. W 1753 roku powierzono mu urząd lekarza miejskiego Wittenbergi, w 1766 okręgowego, od 1791 lekarza miejskiego Kembergu. Przez ponad 40 lat zajmował się kształceniem lekarzy i akuszerów.
Zmarł 4 kwietnia 1803 roku w Wittenberdze.
Uhonorowanie: na jego cześć nazwano jeden z rodzajów pokrzywowatych mianem Boehmeria, którą opisał wcześniej jako pierwszy.
Jego dzieła: Lexicon rei herbariae; Technische Geschichte der Pflanzen; Bibliotheca scriptorum historiae naturalis, 5 Bände 1785–1789; Systematisch-literarische Handbuch der Naturgeschichte, Ökonomie und anderer damit verwandter Wissenschaften und Künste; De consensu uteri cum mammis caussa lactis dubia. Langenheim, Lipsiae 1750 (Digitalisat)